Z aptekarską precyzją - modelarstwo redukcyjne

Po ukończeniu Airacobry pomyślałem o tym, żeby zacząć budowę jakiegoś mniej skomplikowanego zestawu. Chodziło mi po głowie coś niedużego, z prostym schematem malowania. Mój wzrok padł na pudełko z P.11a od IBG, decyzja zapadła i kolejny polonik wylądował na mojej macie.

Czytelnicy tego bloga mogli już się zorientować w tym, że przeważają tutaj maszyny aliantów. Doszedłem do wniosku, że pora to zmienić i zmierzyć się z niemieckim kamuflażem. Zwłaszcza, że od jakiegoś czasu coraz częściej spoglądałem na Bf-109 E3 od Special Hobby, którego recenzję opublikowałem w zeszłym roku. 

P-39Q od Army wpadła mi w oko tak bardzo, że model ten powędrował na początek mojej listy. Tym bardziej, że większość części wyciąłem z ramek w celu sprawdzenia pasowania przy okazji pisania recenzji . Sporo żmudnej pracy miałem już za sobą.

  Ostatnim razem opis prac nad łosiem w rumuńskich barwach zakończyłem na etapie przygotowania powierzchni do malowania. Jak zwykle zacząłem od spodu. 

Wybór kolejnego modelu, który trafił na mój warsztat nie był prosty. Początkowo, zachwycony efektami malowania metalizerami pomyślałem o sklejeniu drugiego Hayate, tym razem w srebrnym malowaniu i z odtworzeniem nitowania. Doszedłem jednak do wniosku, że nie będę was nudził kolejnym modelem Ki-84, przynamniej tak szybko po poprzednim . Po przemyśleniu sprawy sięgnąłem po pudło z Avią S-199 od Eduarda, którą recenzowałem na blogu jakiś czas temu. Będzie okazja przetestować nowe kalkomanie, z których można zdjąć film i zbudować samolot rzadko widywany na forach i w grupach modelarskich. Zdecydowałem się na maszynę ze szkoły lotniczej w ciemnozielonym malowaniu z żółtymi akcentami.

                Po Hayate postanowiłem ponownie zmienić front. Budowę Mustanga miałem w planach już od dawna, doszedłem więc do wniosku, że nadszedł czas by plany te zrealizować. Ponieważ do tej pory unikałem jak ognia malowania w naturalnym kolorze metalu początkowo miał to być samolot w standardowym kamuflażu OD/NG. Po przemyśleniu sprawy uznałem, że trzeba w końcu zmierzyć się z wyzwaniem NMF i wybrałem rozpoznawczego konika z boxartowym malowaniem wydania F6-C od Army.

Zawartość pudełka recenzowanego nie tak dawno Ki-84 Hayate na tyle mi się spodobała, że model ten trafił na szczyt sterty zestawów do zbudowania. Przeczuwając czego mogę się spodziewać po modelu od Arma Hobby z ochotą zabrałem się za sklejanie.

Ponieważ dawno nie publikowałem wpisu warsztatowego postanowiłem, że trzeba to nadrobić. Zwłaszcza, że prace przy PZL 37B w polskich barwach zostały ukończone.

Po ponad miesiącu od poprzedniej aktualizacji wreszcie mogę pokazać postępy przy budowie bombowców.   Większość czasu warsztatowego poświęciłem na odwzorowywanie nitowania. Muszę przyznać, że Łoś jest wyjątkowo uciążliwy pod tym względem - o ile skrzydła są dość ubogie w nity to kadłub jest bardzo gęsto nimi obsiany.

Ostatnim razem gdy opisywałem prace nad bombowcami zakończyłem wpis na etapie zamknięcia polówek kadłuba. Udało mi się ruszyć z budową do przdodu i w tej chwili Łosie, a przynajmniej te elementy nad którymi pracowałem prezentują się następująco: Zanim jednak zabrałem się za skrzydła trzeba było dokończyć składanie kadłubów. Ponieważ na jednym z modeli chciałem pokazać jego niczym nie zaburzoną sylwetkę postanowiłem, że w polskim samolocie komory bombowe będą zamknięte. Chociaż instrukcja sugeruje przyklejenie drzwi luku na samym końcu postanowiłem zrobić to już teraz. Wstępne przymiarki pokazały, że nie obędzie się bez poprawek. Także pilnik w dłoń i po chwili piłowania i szlifowania elementy wskoczyły na swoje miejsce. Następnie przyszedł czas na usterzenie samolotów. Ponieważ miałem już na warsztacie polską maszynę to przygotowałem odpowiednie elementy i zamontowałem na miejsce. Stery wysokości wymagały drobnego szlifowania, niewielka ingerencja papierem ściernym i skalpelem wystarc...

Nie tak dawno recenzowałem dwa zestawy od IBG zawierające modele  PZL 37B . To co znalazłem w środku tak bardzo mi się spodobało, że już pod koniec prac przy FM-2 postanowiłem zmierzyć się z tą legendą polskiego lotnictwa bombowego i to od razu podwójnie. Zamierzam zbudować jednego Łosia w polskim, a drugiego w rumuńskim malowaniu. W związku z tym wykorzystam omawiane na tym blogu dodatki do miniatur wydanych przez IBG.

Nareszcie nadszedł czas na dokończenie Żbika. Ostatnim razem zakończyłem prace na malowaniu kamuflażu . W kolejnym etapie założyłem nanoszenie uszkodzeń lakieru, tzw zdrapki. Część naniosłem ostro zatemperowanymi kredkami akwarelowymi, a część usuwając wcześniej nałożone warstwy farby i odsłaniając srebrny podkład. Ponieważ na zdjęciach uszkodzenia widoczne były głównie na liniach nitów postanowiłem to samo odwzorować na modelu.

Poprzedni wpis warsztatowy zakończyłem na etapie przygotowania modelu do malowania. Całość pokryłem srebrnym podkładem, a lotki i stery, które były kryte płótnem pomalowałem na żółtawy kolor.

Jak już wspomniałem w poprzednim wpisie nity na kadłubie i skrzydłach wymagały dopieszczenia. W związku z tym całość przeszlifowałem drobnoziarnistą gąbką ścierną, a następnie oczyściłem powierzchnię z pyłu. W kolejnym kroku zamontowałem statecznik poziomy i ster kierunku oraz skrzydła. Wreszcie model zaczął przypominać samolot.

          Zaczynając budowę, założyłem że odtworzę nitowanie na skrzydłach i kadłubie. Zwłaszcza, że trafiłem na szczegółowe plany z liniami nitów. Wydrukowałem wiec arkusze i zacząłem żmudne dziurkowanie...

          Po przejrzeniu instrukcji budowy i zaznaczeniu kroków, w których trzeba zwrócić większą uwagę na to co się robi, przystąpiłem do przygotowania pierwszych elementów. Wyciąłem z ramki i oczyściłem elementy kokpitu, przygotowałem również potrzebne elementy fototrawione.